Stara sinagoga

U samom centru Jalije, današnjeg Dorćola, nalazila se Stara sinagoga, poznata kao El Kal Viježu. Podignuta je oko 1690. godine, verovatno na temeljima starijih objekata. Bila je jednobrodna građevina dužine 36 i širine 8 metara, sa krovom na četiri vode, apsidom okrenutom ka jugu, i sa devet lučno završenih prozora sa istočne i zapadne strane. U sinagogu se ulazilo iz današnje Solunske ulice, a iznad severne strane nalazila se galerija namenjena ženama. El Kal Viježu nije bila samo bogomolja; ona je bila centar čitave zajednice – mesto okupljanja, administrativni centar, škola i sud, poznat kao bet din. U njenom dvorištu okupljali su se jevrejski trgovci, a svakodnevni život zajednice bio je usko vezan za ovu sinagogu. Kroz vekove je više puta stradala u požarima i ratnim razaranjima, posebno u austrijsko-turskim ratovima, ali je uporno obnavljana.

Poslednja velika obnova bila je 1819. godine, kada joj je knez Miloš Obrenović lično poklonio veliki luster. Tokom Drugog svetskog rata, sinagoga je delimično oštećena, a nakon rata, 1952. godine, i konačno srušena. Na mestu gde se nekada nalazila Stara sinagoga danas stoji stambena zgrada.
Godine 1869. podignuta je Nova sinagoga, (El Kal Nuevo), koja je trebalo da bude moderniji verski centar. Međutim, ova sinagoga nije dugo trajala – srušena je već tokom Prvog svetskog rata.

Sinagoga Bet Izrael

Nakon što su Jevreji dobili puna građanska prava 1878. godine, sve više su napuštali Jaliju i selili se ka centralnijim delovima Beograda. Tako je između 1907. i 1908. godine, u Ulici Cara Uroša, izgrađena sinagoga Bet Izrael. Početak izgradnje obeležen je svečano, 10. maja 1907. godine, a kamen temeljac postavio je kralj Petar I Karađorđević. Sinagoga Bet Izrael bila je dimenzija 35x14m, a među Beograđanima važila je za najlepšu sinagogu u gradu. Arhitekta Milan Kapetanović projektovao je ovu sinagogu u mavarskom stilu, sa dva tornja, velikom kupolom i upečatljivom Davidovom zvezdom. To je bila jedina zgrada tog stila u Beogradu. Oštećena je tokom savezničkog bombardovanja 1944.godine, a početkom pedesetih godina prošlog veka i srušena. Danas se na njenom mestu nalazi Galerija fresaka.

Sinagoga Sukat Šalom (Koliba Mira)

Podignuta je 1926. godine, na mestu gde se još od 1863. nalazila ranija aškenaska bogomolja. Iako su Aškenazi prvi dokumentovani Jevreji u Beogradu još u 14. veku, tokom osmanske vladavine broj Sefarda je bio znatno veći. Tek sredinom 19. veka aškenaska populacija se povećava, čime se stiču uslovi za izgradnju molitvenog doma, a kasnije i sinagoge.

Zgrada sinagoge rađena je po projektu arhitekte Franje Urbana, uz učešće Milana Šlanga. 1929. godine su izvedeni naknadni radovi na izmeni enterijera po projektu arhitekte Milutina Jovanovića. Objekat je do 1941. godine služio kao zgrada Srpsko-Jevrejske crkvene opštine Aškenaskog obreda. Tokom nacističke okupacije Beograda 1941—44. godine njena autentična funkcija je degradirana pretvaranjem u javnu kuću, da bi nakon rata vraćena u funkciju sinagoge namenjene obema verskim kongregacijama beogradskih Jevreja.

U temelje sinagoge je ukopana dvojezična, hebrejsko-srpska povelja koju su potpisali rabin Šlang, kralj Aleksandar Karađorđević i kraljica Marija.
Sukat Šalom je danas jedina aktivna sinagoga u Beogradu.